«ΕΑ&Τ» Ιανουαρίου: «Μεγάλα» ή «μικρά» πλοία για το Αιγαίο; Ψευτοδίλημμα από το παρελθόν

4 Ιανουαρίου 2011

Στις αρχές του 20ού αιώνα οι υποστηρικτές των θωρακισμένων πλοίων επικράτησαν των απόψεων του Γάλλου ναυάρχου Ερνέστ Φουρνιέ, με αποτέλεσμα να αποκτηθεί το θωρακισμένο καταδρομικό ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΒΕΡΩΦ.

Στο τεύχος Ιανουαρίου 2011 του περιοδικού «Ελληνική Άμυνα & Τεχνολογία» που κυκλοφορεί αύριο 5 του μηνός, υπενθυμίζεται πως το ψευτοδίλημμα «μεγάλα ή μικρά πλοία για το Αιγαίο;» ανέκυψε και στο πρόσφατο παρελθόν, αλλά και στις αρχές του προηγούμενου αιώνα.

Στην τελευταία περίπτωση, οι υποστηρικτές των θωρακισμένων πλοίων για το ελληνικό Ναυτικό επικράτησαν του Γάλλου Ναυάρχου Ερνέστ Φουριέ, ο οποίος εισηγούνταν την προμήθεια υποβρυχίων και ελαφρών καταδρομικών, με αποτέλεσμα να αποκτηθεί το θωρακισμένο καταδρομικό ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΒΕΡΩΦ. Με επικεφαλής το ΑΒΕΡΩΦ, ο ελληνικός στόλος επικράτησε στις ναυμαχίες της Έλλης και της Λήμνου, απέκτησε τον θαλάσσιο έλεγχο και απελευθέρωσε τα νησιά του Αιγαίου...

Το ψευτοδίλημμα αναβίωσε το 1988, με αφορμή την απόφαση ναυπήγησης τεσσάρων φρεγατών τύπου ΜΕΚΟ 200ΗΝ για το ΠΝ. Χαρακτηριστικά δημοσιεύματα της εποχής ανέφεραν πως «...στο διάσπαρτο με νησιά Αιγαίο, δεν έχουν περιθώρια δράσης τόσο μεγάλα σκάφη» και πως «οι φρεγάτες, λόγω του μεγέθους τους θεωρούνται δυσκίνητα πλοία για μια θάλασσα σαν το Αιγαίο...» Δεν έλειπαν μάλιστα και οι προτάσεις, κατά τις οποίες «...τα πλοία που ήταν απαραίτητα για την ενίσχυση του στόλου έπρεπε να είναι μικρά και ευέλικτα, αφού έτσι και μικρότερο στόχο θα έδιναν και θα εξυπηρετούσαν τις επιχειρησιακές ανάγκες του στόλου στο Αιγαίο, που είναι θάλασσα κλειστή και γεμάτη φυσικά λιμάνια.»

Η πρώτη φρεγάτα ΥΔΡΑ (F452) ναυπηγήθηκε στο Αμβούργο και οι υπόλοιπες στα Ελληνικά Ναυπηγεία του Σκαραμαγκά, ενώ παραδόθηκαν μεταξύ 1992 και 1998. Από τότε, διαψεύδουν καθημερινά τις προαναφερόμενες απόψεις.

Η «ΕΑ&Τ» αναλύει τον παραπλανητικό χαρακτήρα του διλήμματος, σε αντιπαράθεση με την αντίληψη του ισορροπημένου στόλου από άποψη συμπεριφοράς σε αντίξοες καιρικές συνθήκες, διάρκειας επιχειρήσεων και κυρίως του απαιτούμενου εξοπλισμού για την κάλυψη του πλήρους φάσματος των ρόλων και αποστολών μιας ναυτικής δύναμης επιφανείας, πέραν της απλής αυτοάμυνας. Παρουσιάζεται επίσης το ιστορικό των προσπαθειών του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού να αποκτήσει κορβέτες από το 1988 –πάντα στο πλαίσιο της αντίληψης του ισορροπημένου στόλου– οι οποίες όμως απέτυχαν. Η επανάληψη της απόπειρας σήμερα, φαίνεται να είναι η μοναδική λύση για την ανανέωση του στόλου επιφανείας υπό τις συνθήκες δημοσιονομικής εξυγίανσης της επόμενης δεκαετίας. Πλήρης ανάλυση στο τεύχος της «ΕΑ&Τ» που κυκλοφορεί αύριο 5 Ιανουαρίου.