«ΕΑ&Τ» Οκτωβρίου: Ελληνική Στρατιωτική Στρατηγική – Κονδύλης ή Κλάουζεβιτς;

4 Οκτωβρίου 2011

O Π. Κονδύλης πρότεινε την εγκατάλειψη των σημαντικότερων ελληνικών στρατηγικών πλεονεκτημάτων για να αντιμετωπισθούν υπαρκτά αλλά όχι ανυπέρβλητα μειονεκτήματα. («ΕΑ&Τ»/ Θ.Η. Γραμματικός & NASA)

Στο τεύχος Οκτωβρίου του περιοδικού «Ελληνική Άμυνα & Τεχνολογία» που κυκλοφορεί την Τετάρτη 5 του μηνός, υποβάλλεται σε κριτική η στρατιωτική στρατηγική που πρότεινε ο αείμνηστος Π. Κονδύλης στο επίμετρο με τίτλο «Γεωπολιτικές και Στρατηγικές Παράμετροι Ενός Ελληνοτουρκικού Πολέμου» της ελληνικής έκδοσης του έργου του «Θεωρία του Πολέμου» (Θεμέλιο, 1997, σελ. 381-411). Συγκρίνεται επίσης η προσέγγιση εκείνη με την ισχύουσα στρατιωτική στρατηγική των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων, όπως προκύπτει από όλες τις σχετικές ενδείξεις.

Ο μαρξιστής διανοούμενος Π. Κονδύλης θεωρούσε δεδομένη την απώλεια εδαφών στα νησιά του Αιγαίου και υποστήριζε την επιδίωξη εδαφικών κερδών στον Έβρο ως αντιστάθμισμα. Για να επιδιωχθούν μάλιστα τα κέρδη αυτά, υποστήριζε εμμέσως πλην σαφώς πως έπρεπε να αφεθούν ανυπεράσπιστα τα νησιά του Αιγαίου για να συγκεντρωθούν οι ελληνικές δυνάμεις στον Έβρο! Πρότεινε επίσης την κάλυψη του συνόλου της τουρκικής επικράτειας –αναφέροντας ενδεικτικά τα αεροδρόμια του Μπατμάν και του Ερζουρούμ!– με «ικανή δύναμη πυρός», καθώς και την εξαπόλυση πρώτου πλήγματος εναντίον της Τουρκίας, κατά την κλιμάκωση ενός τοπικού «θερμού επεισοδίου» ή και πολύ νωρίτερα, όταν διαπιστωθεί πως επίκειται ούτως ή άλλως εχθρική επίθεση.

Η κριτική αποδεικνύει πως ο Π. Κονδύλης πρότεινε την εγκατάλειψη των σημαντικότερων ελληνικών στρατηγικών πλεονεκτημάτων για να αντιμετωπισθούν υπαρκτά αλλά όχι ανυπέρβλητα μειονεκτήματα, με κατάληξη να διακινδυνεύονται το μέλλον και η ύπαρξη του έθνους με μια ακραία επιθετική στρατηγική, κατάλληλη για πόλεμο εκμηδένισης και εκ των προτέρων καταδικασμένη σε στρατιωτική αποτυχία. Ο συγγραφέας αποδεχόταν μονοσήμαντα και αποκλειστικά την προοπτική ενός πολέμου εκμηδένισης, ο οποίος μάλιστα θα διεξαχθεί σε κενό διεθνούς πολιτικής, συμμαχιών και διπλωματίας. Αγνοούσε πλήρως την απείρως πιθανότερη –ουσιαστικά βέβαιη– εκδοχή ενός περιορισμένου πολέμου, όχι υπό την έννοια της έντασης ή της έκτασης αλλά υπό την έννοια του πολιτικού σκοπού. Στην περίπτωση αυτή δεν απαιτείται η «συντριβή» των εχθρικών ενόπλων δυνάμεων του αντιπάλου, η οποία είναι ούτως ή άλλως τεχνολογικά, επιχειρησιακά και οικονομικά ανέφικτη για την Ελλάδα.

Από την κριτική στις απόψεις του Π. Κονδύλη αναδεικνύονται τα κύρια σημεία μιας ορθολογικής στρατιωτικής στρατηγικής για την Ελλάδα, στο τεύχος Οκτωβρίου της «ΕΑ&Τ» που κυκλοφορεί στις 5 του μηνός.