«ΕΑ&Τ» Ιανουαρίου: Άμυνα και Άγνοια - «Τρελές» ιδέες και γιατί δεν λειτουργούν!

4 Ιανουαρίου 2012

Όταν μια ιδέα φαίνεται απλούστατη και εκπληκτική «στα χαρτιά» αλλά κανείς δεν την εφάρμοσε ποτέ, ούτε την εφαρμόζει, ούτε σκέπτεται να την εφαρμόσει, αξίζει να σκεφθούμε μήπως «κάποιο λάκκο έχει η φάβα»... (Γραφείο Τύπου ΓΕΝ)

Στο τεύχος Ιανουαρίου του περιοδικού «Ελληνική Άμυνα & Τεχνολογία» που κυκλοφορεί αύριο Πέμπτη 5 του μηνός, σκεφθήκαμε να διασκεδάσουμε τους αναγνώστες στην έναρξη του νέου έτους σχολιάζοντας διάφορες «τρελές» ιδέες για την ελληνική άμυνα, οι οποίες κυκλοφορούν σε ηλεκτρονικά ή έντυπα μέσα και, ενώ είναι ανεφάρμοστες ή και εντελώς παράλογες, εκ πρώτης όψεως μπορεί να φαντάζουν ελκυστικές, ή τουλάχιστον ενδιαφέρουσες! Στις ιδέες αυτές περιλαμβάνονται:

  • Το… «γκρέμισμα φραγμάτων» στην Τουρκία με… βλήματα SCALP-EG, τα οποία θα προσκρούσουν… στο ίδιο σημείο!
  • Η φόρτωση μονάδων βολής S-300PMU1 ή Patriot για δράση από… πλοία!
  • Ο έλεγχος βολής βλημάτων αέρος-αέρος Πέραν Οπτικής Ακτίνας (BVR) από… Αερομεταφερόμενα Συστήματα Έγκαιρης Προειδοποίησης και Ελέγχου, όπως τα Erieye EMB-145H της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας!
  • Η υποκατάσταση ραντάρ έρευνας όγκου φρεγατών από… ΑΣΕΠΕ!
  • Οι… «μυθικές» ικανότητες της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας, η οποία από ορισμένους εμφανίζεται ικανή να σχεδιάσει, να αναπτύξει και να παράγει τα πλέον απαιτητικά οπλικά συστήματα, αλλά αποδεδειγμένα έχει αποτύχει σε απλούστερες αναπτυξιακές συμβάσεις!

Παράδειγμα τέτοιας ιδέας είναι η τοποθέτηση θωράκισης τύπου πλέγματος, ή ορθότερα «γρίλιας», σε άρματα και τεθωρακισμένα οχήματα του Ελληνικού Στρατού. Το πρόβλημα είναι πως η προστασία του τύπου αυτού είναι αποτελεσματική αποκλειστικά και μόνον απέναντι σε πυραυλωθούμενες βομβίδες RPG-7, με ποσοστό επιτυχίας περίπου 50% για τον Στρατό των ΗΠΑ στο Ιράκ! Η λειτουργία της «γρίλιας» στηρίζεται σε συγκεκριμένο χαρακτηριστικό του ρύγχους των RPG-7, το οποίο αποτελείται από δύο ομόκεντρους κώνους. Οι κώνοι αυτοί αποτελούν τμήμα του ηλεκτρικού κυκλώματος μεταξύ του αισθητήρα πρόσκρουσης στο άκρο του ρύγχους και του πυροσωλήνα πίσω από την κοίλη γόμωση. Εάν οι πλευρές του ρύγχους της βομβίδας προσκρούσουν στον στόχο προτού προσκρούσει το άκρο του ρύγχους, οι κώνοι συνθλίβονται μεταξύ τους, ο πυροσωλήνας βραχυκυκλώνει και η πολεμική κεφαλή δεν εκρήγνυται! Οι γρίλιες είναι τοποθετημένες ανά διαστήματα 2,5in (63,5mm) μεταξύ τους, τα οποία είναι μικρότερα της διαμέτρου των RPG-7. Έτσι, κάποια πλευρά τους προσκρούει στις γρίλιες και η πυροδότηση αποτρέπεται. Ωστόσο, είναι αναπόφευκτο η τροχιά ορισμένων βομβίδων να τις οδηγήσει όχι στα διάκενα της γρίλιας αλλά στις ακμές της, οπότε η πολεμική κεφαλή πυροδοτείται με καταστροφικά αποτελέσματα. Επίσης, η πλειονότητα των βομβίδων δεν προσκρούει κάθετα αλλά υπό γωνία, με αποτέλεσμα μεγαλύτερη πιθανότητα να προηγηθεί η πρόσκρουση του άκρου αντί των πλευρών του ρύγχους. Τέλος, αρκεί η τοποθέτηση δίσκων στο άκρο του ρύγχους των RPG-7, για να ενισχυθεί η πιθανότητα πυροδότησης. Ο Τουρκικός Στρατός διαθέτει περί τα 5.000 RPG-7, απέναντι στα οποία η προστασία τύπου «γρίλιας» υπόσχεται 50% αποτελεσματικότητα. Δυστυχώς όμως είναι εντελώς άχρηστη απέναντι στα περίπου 1.300 συστήματα εδάφους κατευθυνόμενων αντιαρματικών βλημάτων, στα 40.000 μη κατευθυνόμενα Μ72Α2 LAW μιας χρήσης, στα 3.150 Πυροβόλα Άνευ Οπισθοδρομήσεως, σε όλα ανεξαιρέτως τα πυρομαχικά αρμάτων του Τουρκικού Στρατού και στα βλήματα των επιθετικών ελικοπτέρων του!

Χωρίς καμία πρόθεση να θιγεί ο οποιοσδήποτε, παρά μόνο με εορταστική και καλοπροαίρετη διάθεση, αν και κάπως περιπαικτική, στο τεύχος Ιανουαρίου της «ΕΑ&Τ» που κυκλοφορεί αύριο Πέμπτη 5 του μηνός