TICONDEROGA για το ΠΝ; Εκτός πραγματικότητας, δυστυχώς...

21 Μαρτίου 2012

Το ετήσιο κόστος λειτουργίας τεσσάρων καταδρομικών κλάσης TICONDEROGA είναι συγκρίσιμο με εκείνο ολόκληρου του ελληνικού Στόλου. (US Navy)

Είναι κοινή η αγωνία για διατήρηση και ενίσχυση της ελληνικής αμυντικής ικανότητας παρά την οικονομική κρίση, αλλά δεν αποτελεί λύση η φυγή από την πραγματικότητα, όπως με τις καλοπροαίρετες σκέψεις περί «δωρεάν παραχώρησης» αποσυρόμενων καταδρομικών κλάσης TICONDEROGA του Ναυτικού των ΗΠΑ (USN).

Είναι περιττό να συζητηθεί εάν προσφέρονται πράγματι από την κυβέρνηση των ΗΠΑ για μεταβίβαση τα καταδρομικά των 9.600t, ή ποιο θα είναι το πραγματικό κόστος εισόδου τους σε υπηρεσία με το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό, ακόμη και με «δωρεάν παραχώρηση». Είναι περιττό επίσης να συζητηθεί εάν είναι κατάλληλα, ή τα καταλληλότερα, για τις επιχειρησιακές απαιτήσεις του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού. Το ανυπέρβλητο πρόβλημα είναι η σύγκριση του μέσου ετήσιου κόστους Λειτουργίας και Υποστήριξης (Operating & Support: O&S) των πλοίων αυτών, με τις ετήσιες λειτουργικές δαπάνες του ελληνικού Στόλου.

Σε απάντηση ερώτησης κοινοβουλευτικού ελέγχου, το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας κατέθεσε στις 9 Αυγούστου 2011 στοιχεία κόστους λειτουργίας μονάδων και μέσων των ενόπλων δυνάμεων. Στην περίπτωση του Πολεμικού Ναυτικού, το μέσο ετήσιο κόστος λειτουργίας ήταν €10,2 εκατ. για μια φρεγάτας τύπου “S”, €11,2 εκατ. για μια φρεγάτας τύπου ΜΕΚΟ 200ΗΝ, €2,7 εκατ. για ένα Ταχύ Περιπολικό Κατευθυνόμενων βλημάτων (ΤΠΚ) τύπου Super Vita, €3 εκατ. για ένα ΤΠΚ τύπου Combattante IIIB, €2,6 εκατ. για ένα ΤΠΚ τύπου Combattante III και €2,3 εκατ. για ένα Πλοίο Ταχείας Μεταφοράς (ΠΤΜ) τύπου “Zubr” (βλ. «ΕΑ&Τ» τ. 20, Σεπτέμβριος 2011, σελ. 12).

Τα επίσημα αυτά στοιχεία αναφέρονταν προφανώς στο 2010, υποδεικνύοντας πως και μόνον οι προαναφερόμενοι τύποι πλοίων αντιπροσώπευαν σχεδόν τα τέσσερα πέμπτα των συνολικών λειτουργικών δαπανών του Στόλου, οι οποίες έφθαναν τα €260 εκατ. όπως πληροφορήθηκε το περιοδικό «Ελληνική Άμυνα & Τεχνολογία» στο περιθώριο ημερίδας της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων στις 12 Ιανουαρίου 2012. Το 2011 οι δαπάνες αυτές περικόπηκαν σε $150 εκατ, με αποτέλεσμα να απαιτηθεί σοβαρή περιστολή της συμμετοχής σε διεθνείς αποστολές και τιτάνια προσπάθεια του προσωπικού, για να διατηρηθεί αμετάβλητο το εθνικό επιχειρησιακό έργο (βλ. «ΕΑ&Τ» τ. 25, Φεβρουάριος 2012, σελ. 3). Ακόμη μεγαλύτερη περικοπή προβλέπεται για το 2012, με αποτέλεσμα στις 5 Μαρτίου το ΓΕΕΘΑ να ανακοινώσει πως η φρεγάτα ΥΔΡΑ (F452) θα επέστρεφε στις 8 του μηνός από την επιχείρηση ΑΤΑΛΑΝΤΑ της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά της πειρατείας αντί στις 4 Απριλίου, ενώ το ΠΝ δεν θα μετάσχει τους προβλεπόμενους δύο μήνες στο δεύτερο εξάμηνο του έτους. Η περικοπή των τριών αυτών μηνών εξοικονομεί €7,5 εκατ.

Το μέσο κόστος O&S καθενός από τα 22 καταδρομικά κλάσης TICONDEROGA κατά το Δημοσιονομικό Έτος 2010 (FY10) ήταν περί τα $60 εκατομμύρια, από τα οποία $25 εκατ. για το προσωπικό, $9,2 εκατ. για καύσιμα και λιπαντικά με 3.000 ώρες πλεύσης, $13,5 εκατ. για συντήρηση, $3 εκατ. για εκσυγχρονισμό και τα υπόλοιπα να καλύπτουν δαπάνες εφοδίων, αντικατάστασης πυρομαχικών, αναλώσιμων εκπαίδευσης κλπ. Εάν υποτεθεί πως το κόστος προσωπικού του ΠΝ είναι το 50% εκείνου του Ναυτικού των ΗΠΑ, το μέσο ετήσιο κόστος O&S των καταδρομικών κλάσης TICONDEROGA παραμένει στα $47,5 εκατ. (€36 εκατ). Έτσι το ΠΝ μπορεί να αντικαταστήσει το σύνολο του Στόλου –φρεγάτες, ΤΠΚ, κανονιοφόροι, αποβατικά, σκάφη ναρκοπολέμου, περιπολικά, πλοία ανεφοδιασμού, βοηθητικά, υποβρύχια, ελικόπτερα– με 4 καταδρομικά κλάσης TICONDEROGA. Εναλλακτικά, όλες οι φρεγάτες σε υπηρεσία μπορούν να αντικατασταθούν από δύο καταδρομικά, επιτρέποντας να διατηρηθούν τα υπόλοιπα μέσα του Στόλου. Ανάλογα ισχύουν για τα αντιτορπιλικά κατευθυνόμενων βλημάτων κλάσης ARLEIGH BURKE, με μέσο ετήσιο κόστος O&S κατά το FY10 μεγαλύτερο των $44,4 εκατ, τα οποία ούτως ή άλλως δεν προβλέπεται να αποσυρθούν από το USN στο ορατό μέλλον.

Ευφάνταστες σκέψεις όπως οι προηγούμενες, η αγορά μαχητικών αεροσκαφών Mirage 2000-9 των ΗΑΕ, η δήθεν παραχώρηση F-15C/D και Α-10C από τις ΗΠΑ, είναι εντελώς ξένες προς τις αγωνίες και τις προτεραιότητες της ελληνικής ναυτικής και αεροπορικής ηγεσίας και ιεραρχίας, η οποία μοχθεί στον πραγματικό κόσμο...