«ΕΑ&Α» Οκτωβρίου – ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: Οι προτάσεις των 5 εταιρειών για την αναβάθμιση των F-16 της ΠΑ

7 Οκτωβρίου 2014

Με την εισαγωγή ραντάρ AESA, η αρχιτεκτονική ηλεκτρονικών και ο υπολογιστής αποστολής MMC των F-16 Block 52+ και 52+ Advanced δεν θεωρούνται πλέον δεδομένα. («ΕΑ&Τ»/ Γ. Λαμπράκης)

Στο τεύχος Οκτωβρίου του περιοδικού «Ελληνική Άμυνα & Τεχνολογία» που κυκλοφορεί, δημοσιεύονται εμπλουτισμένες και αναλυτικές πληροφορίες για τις προτάσεις των 5 εταιρειών σχετικά με την αναβάθμιση των μαχητικών αεροσκαφών F-16 της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας. Όπως είναι γνωστό, στις 4 Φεβρουαρίου 2014 το ΓΕΑ εξέδωσε RfI προς 5 εταιρείες των ΗΠΑ για το σχεδιαζόμενο πρόγραμμα αναβάθμισης των F-16 της ΠΑ.

Το RfI προς τους τρεις υποψήφιους κύριους αναδόχους ζητούσε πληροφορίες για την αναβάθμιση του συνόλου των F-16 της Πολεμικής Αεροπορίας. Ωστόσο το αντίστοιχο έγγραφο προς τους υποψήφιους προμηθευτές του ραντάρ AESA ζητούσε πληροφορίες για την εγκατάσταση του συστήματος στα F-16 Block 50, 52+ και 52+ Advanced, όχι όμως και στα αεροσκάφη του Block 30.

Η προσθήκη ραντάρ AESA στις απαιτήσεις της ΠΑ μετέβαλε ριζικά το τοπίο σε σχέση με τις προηγούμενες προτάσεις από ενδιαφερόμενες εταιρείες. Χωρίς ραντάρ AESA, το F-16 Block 52+ Advanced του προγράμματος Στρατιωτικής Πώλησης Εξωτερικού (FMS) Peace Xenia IV αντιπροσώπευε την πλέον προηγμένη διαμόρφωση του μαχητικού για την ΠΑ, στην αναπαραγωγή ή προσέγγιση της οποίας αποσκοπούσε ο εκσυγχρονισμός των προγενέστερων εκδόσεων. Η αρχιτεκτονική αεροπορικών ηλεκτρονικών αποστολής του PX IV και των F-16 Block 52+ του ΡΧ ΙΙΙ θεωρούνταν δεδομένη, με βάση τον Τμηματικό Υπολογιστή Αποστολής (MMC) της Raytheon και αρτηρίες δεδομένων MIL-STD 1553B. Ειδικά για την αναβάθμιση των F-16 Block 52+ σε 52+ Advanced οι προβλεπόμενες παρεμβάσεις ήταν σχετικά περιορισμένες. Έτσι για την αναβάθμιση των αεροσκαφών του ΡΧ ΙΙΙ τουλάχιστον, η επιλογή της Lockheed Martin Aeronautics θεωρούνταν δικαιολογημένα δεδομένη.

Με την εισαγωγή του ραντάρ AESA οι βεβαιότητες ανατρέπονται, καθώς το σύστημα αυτό –και όχι μόνον αυτό– δεν μπορεί να ολοκληρωθεί στα αεροπορικά ηλεκτρονικά αποστολής μέσω των ήδη υπερφορτωμένων αρτηριών δεδομένων MIL-STD 1553B του F-16. Πέραν της υπερφόρτωσης των τελευταίων, ο προφανής λόγος είναι ο πολύ μεγαλύτερος όγκος δεδομένων που παράγει ένα ραντάρ AESA. Απαιτείται επομένως η εισαγωγή δικτύου υψηλής ταχύτητας 1 Gigabit Ethernet, νέος υπολογιστής αποστολής με τις κατάλληλες διασυνδέσεις και αντίστοιχος περιφερειακός εξοπλισμός. Η αρχιτεκτονική αεροπορικών ηλεκτρονικών των PX ΙΙΙ και IV δεν είναι πλέον δεδομένη, με αποτέλεσμα το ραντάρ AESA να επιτρέπει σε εναλλακτικούς κύριους αναδόχους να διεκδικήσουν με αξιώσεις το πρόγραμμα.

Η ίδια εξέλιξη ανατρέπει επίσης τα οικονομικά δεδομένα του προγράμματος. Σε συνέντευξη Τύπου στην Αθήνα στις 6 Μαρτίου 2013, η LM Aero ανακοίνωσε πρόταση να εκσυγχρονίσει τα αεροπορικά ηλεκτρονικά των F-16 Block 50 και 52+ στο επίπεδο του Block 52+ Advanced με συνολικό κόστος της τάξης των $900 εκατ. Με την προσθήκη ραντάρ AESA και με βάση μια σειρά ενδείξεων και πληροφοριών, το κόστος αναβάθμισης για τα αεροσκάφη των τριών αυτών εκδόσεων υπολογίζεται από την «ΕΑ&Τ» σε τάξη μεγέθους $1,7 δις ενώ για την πλήρη αναβάθμιση του συνόλου των F-16 της ΠΑ προσεγγίζει ή και υπερβαίνει τα $2 δις.

Η ολοκλήρωση ενός ραντάρ AESA δημιουργεί επίσης πρόσθετες τεχνικές απαιτήσεις. Η ευελιξία ραδιοσυχνοτήτων (RF) των ραντάρ AESA και η πολύ ευρύτερη ζώνη συχνοτήτων λειτουργίας τους –υπερτριπλάσια των σύγχρονων ραντάρ μηχανικής σάρωσης– δημιουργούν προβλήματα στις διαδικασίες αποκάλυψης σημάτων των Δεκτών Προειδοποίησης Ραντάρ (RWR). Έτσι, η συμβατότητα RF μεταξύ ραντάρ AESA και συστήματος Ηλεκτρονικού Πολέμου (EW) αυτοπροστασίας ASPIS I/II αποτελεί μια σοβαρή πρόκληση. Πρόσθετη πρόκληση είναι η συμβατότητα μεταξύ Link-16 και IFF στα F-16 Block 50 και 52+.

Το RfI δεν αναφερόταν σε δομικές μετατροπές στα F-16, οι οποίες απαιτούνται για να εκπληρωθεί η προβλεπόμενη διάρκεια ζωής των αεροσκαφών. Το πρόγραμμα αυτό είναι διακριτό και ανεξάρτητο, προφανώς όμως είναι σκόπιμο να υλοποιηθεί ταυτόχρονα για να συντομευθεί και να ενοποιηθεί η παραμονή των αεροσκαφών εκτός υπηρεσίας.

Λεπτομέρειες, αποκλειστικά στο τεύχος Οκτωβρίου της «ΕΑ&Τ» που κυκλοφορεί.