«ΕΑ&Τ» Νοεμβρίου: Η ρωσική στρατηγική στη Συρία – Δημιουργώντας ευνοϊκά γεγονότα στο έδαφος

9 Νοεμβρίου 2015

Ένα Su-24M της ρωσικής πολεμικής αεροπορίας απογειώνεται από την αεροπορική βάση Χμεϊμίμ στις 22 Οκτωβρίου 2015, με 4 βόμβες διάτρησης σκυροδέματος ΒΕΤΑΒ-500.

Στο τεύχος Νοεμβρίου του περιοδικού «Ελληνική Άμυνα & Τεχνολογία» που κυκλοφορεί, αναλύεται η στρατηγική της Μόσχας στη Συρία, με δεδομένα την πορεία των ρωσικών επιθέσεων και των επιχειρήσεων στο έδαφος, καθώς και τις εξελίξεις στο διπλωματικό μέτωπο. Με βάση αυτά μπορεί κανείς να διακινδυνεύσει ορισμένες πρώτες εκτιμήσεις. Πρώτον, η μόνη χώρα με σαφή στρατηγική στην υπόθεση αυτή είναι προφανώς η Ρωσία. Δεύτερον, η στρατηγική αυτή είναι ευέλικτη και μπορεί προς το παρόν η Μόσχα να στηρίζει τον Μπασάρ αλ Άσαντ, αλλά θα τον εγκαταλείψει χωρίς δεύτερη σκέψη εάν μια εναλλακτική επιλογή εξυπηρετεί καλύτερα τις απώτερες ρωσικές επιδιώξεις. Τρίτον, οι ρωσικές αεροπορικές επιχειρήσεις δεν αρκούν για να εξασφαλίσουν την ανάκτηση του ελέγχου στο σύνολο του συριακού εδάφους, αλλά η στρατηγική της Μόσχας μπορεί κάλλιστα να ευοδωθεί με την προστασία της Δαμασκού και της παράκτιας λωρίδας μεταξύ Λιβάνου και Τουρκίας.

Αυτή είναι η μόνη περιοχή της Συρίας όπου η μειονότητα των Αλαουιτών, στους οποίους ανήκει ο Άσαντ, υπερισχύει αριθμητικά των Σουνιτών που στρέφονται εναντίον του, ενώ μπορεί να φιλοξενήσει επίσης με σχετική ασφάλεια τους Χριστιανούς της Συρίας, τους Ισμαηλίτες, τους Σιίτες και τους Δρούζους των αστικών κέντρων. Όλες αυτές οι μειονότητες διώκονται και όχι σπάνια σφαγιάζονται όποτε προωθούνται εξεγερμένοι Σουνίτες, ενώ η μοναδική διαφορά του Ισλαμικού Κράτους του Ιράκ και της Συρίας (ISIS, Αραβικά: ad-Dawlah al-Islamiyah fi’l-‘Iraq wa-sh-Sham) είναι πως καταγράφουν τους αποκεφαλισμούς σε βίντεο και τους αναρτούν στο διαδίκτυο. Η ίδια λωρίδα περιλαμβάνει την πόλη Ταρτούς, όπου από το 1971 βρίσκεται η σοβιετική/ ρωσική ναυτική βάση, η μοναδική μόνιμη στρατιωτική εγκατάσταση της Ρωσίας στο εξωτερικό, οπουδήποτε στον κόσμο. Η Ταρτούς αποτελεί κρίσιμη προσθήκη στην πρόσφατη ρωσική κατάκτηση της Κριμαίας, όπου ο ναύσταθμος της Σεβαστούπολης βρίσκεται στη λάθος πλευρά των Δαρδανελίων. Με ανεφοδιασμό και ελαφρές επισκευές στην Ταρτούς, το ρωσικό Πολεμικό Ναυτικό μπορεί να επιχειρεί συνεχώς στη Μεσόγειο και να δημιουργεί συνθήκες επικράτησης σε συγκεκριμένες χρονικές περιόδους, ιδιαίτερα καθώς ο άλλοτε κραταιός Έκτος Στόλος αποτελεί σκιά του παλαιού εαυτού του, με δεδομένη τη στρατηγική μετατόπιση των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων προς τον Ινδικό και Ειρηνικό ωκεανό.

Ο ρωσικός ορισμός της επιτυχίας δεν ταυτίζεται με εκείνον της Δύσης. Η Μόσχα έχει επιδείξει προθυμία να αποδεχθεί ή και να ενθαρρύνει τη δημιουργία αποτυχημένων κρατών και παγωμένων συρράξεων, όπως στη Γεωργία, στη Μολδαβία και στην Ουκρανία. Δεν υπάρχει λόγος διαφορετικής προσέγγισης της Συρίας. Εάν οι άνθρωποι της Μόσχας μπορούν να κυβερνούν τμήμα του κράτους και καθιστούν αδύνατο σε οποιονδήποτε άλλο να κυβερνά το υπόλοιπο, ας είναι.

Ανάλυση της ρωσικής στρατηγικής στη Συρία και των χερσαίων επιχειρήσεων, στο τεύχος Νοεμβρίου της «ΕΑ&Τ» που κυκλοφορεί.